De schuimparty

Afgelopen zondag hebben we benut voor huishoudelijke klusjes. Onder andere de was. Muntjes bij de receptie halen en met het wasgoed naar de wasruimte. Wasgoed in de machine, wasmiddel erbij, programma kiezen, muntje erin en op start drukken. Moeilijker is het niet. Tijd op de machine gaf 45 minuten aan, timer op de telefoon aangezet en verder met de caravan poetsen.

Tegen de tijd dat de was klaar zou zijn, liepen we naar de wasserette. Ik trok de deur open en keek verbaasd naar “onze” wasmachine. Deze leek ons schuimbekkend aan te staren. Letterlijk en figuurlijk. Via het wasmiddelenbakje stroomde het sop onophoudelijk naar buiten. Er leek geen einde aan te komen. Alsof ik er een hele maandvoorraad wasmiddel in had gegooid. Wat zeker niet het geval was, ik ben tenslotte een zuinige Zeeuwse, of een gierige Hollander, het is maar hoe je het bekijkt.

René die op zijn werk gewend is problemen op te lossen, kon zich hier ook uitleven. Hij haalde een trekker en begon de chaos op te ruimen. Toen ik terugkwam van de receptie om het voorval in elk geval te melden, was alles weer spic en span, net als het wasgoed dat uit de machine kwam.

Het weer nodigde deze dag niet uit voor een flinke wandeling, het was een komen en gaan van buien. Bovendien begon de wind weer flink aan te trekken. Er waren waarschuwingen uitgegaan vanwege de storm. Tussen de buien door hebben we een wandelingetje over het nabij gelegen strand gemaakt.

In de nacht naar maandag woedde er een flinke storm. De wind was gedraaid en beukte op de caravan. Beetje spannend was dat wel. En echt lekker slapen deden we niet. We zaten dan ook al vroeg aan de koffie. In de loop van de ochtend werd de storm een flinke bries, kwam de zon tevoorschijn en werd het een heerlijke herfstdag.

De verdwenen foto’s zijn boven water. Daarom alsnog wat beelden van een verregende dag in Wismar. Zie foto’s.

Wismar is een Hanzestad met een rijke geschiedenis. Het centrum heeft veel mooie oude gebouwen en kerken. Zelfs op maandagochtend is het er druk.

Langs de Oude Haven zijn enkele winkels, waarboven appartementen, veelal vakantiewoningen. En je kunt er niet omheen, aan de kade liggen een paar oude vissersboten die dienst doen als viskraam.Daar zijn vooral de diverse Fischbrötchen in trek. Ook wij sluiten aan in de lange rij. Heb je eenmaal een broodje bemachtigd moet je deze beschermen of  snel opeten. Anders is een van de vele meeuwen je voor en heb je het nakijken.

Hoewel het nog waait stappen we met een een paar andere toeristen op een rondvaartboot. Deze vaart ons, met uitleg over wat er onderweg te zien is, door de haven en een stukje door de Wismarbucht. We varen op het nog steeds woelige water voorbij aan de pier bij Wendorf tot aan het onbewoonde eiland Wahlfisch. Dit eiland in de Wismarbucht is een beschermd natuurgebied met een waarnemings- en onderzoeksstation voor vogels.

Na nog een wandeling door de stad nemen we afscheid van Wismar, een stad die een bezoek zeker waard is.