In zijn achteruit

Na het bliksembezoek aan Axel, reden we donderdag richting noord Frankrijk. De gemeentelijke camping in Saint Quentin als ons volgende doel.

Tussen Zelzate en Lille was het druk op de weg, en door wegwerkzaamheden schoot het niet op. Eerder dan gepland besloten we tot een korte koffiestop. Dus reden we de afrit naar een tankstation op, en volgden daar braaf het bord “auto’s met caravan”. En daar sta je dan met je goede gedrag. Er werd op en rond het tankstation volop gewerkt. Je kon langs de benzinepomp om te tanken, maar daarna hield het op. Je kon niet links en niet rechts. De enige optie was na het tanken te keren. We keken vol verbazing naar de auto’s voor ons, waarvan sommigen allerhande toeren uithaalden om terug te kunnen. Dat was een lekker begin. Benzine hadden we nog lang niet nodig, dus we hoefden niet perse langs de pomp. Waar ik in paniek schiet, blijft René de kalmte zelf. Gewoon in de achteruit op het plein, alsof er geen caravan achter de auto hangt. “U rijdt tegen het verkeer in!” klonk het strenge stemmetje van de meneer uit de navigatie. Ja dat zal best, maar een andere mogelijkheid was er niet. Na een paar meter volgde een bocht naar rechts en konden we de parkeerplaats alsnog oprijden. Die koffie hadden we wel verdiend.

De rest van de reis verliep een stuk prettiger en de camping was snel gevonden. Omdat het nog vroeg in de middag was toen we op ons plekje stonden, besloten we de stad in te gaan. Daar hadden we hoge verwachtingen van, je kijkt op Google Earth, leest erover op internet en de nieuwsgierigheid is gewekt.

We reden met de auto richting centrum waar volop gratis parkeergelegenheid was. De bijna twee kilometer naar het centrum wandelden we.  Wat we zagen beloofde niet veel goeds. Veel verpauperde panden, lege winkels en tussen al dat lelijks een zo te zien vrij nieuw filiaal van Zeeman. Ietwat teleurgesteld liepen we verder. Rond de markt zag het er een stuk vriendelijker uit. De markt was in gebruik als skelterarcours voor kinderen en er stond een draaimolen. Terrassen waren zo goed als leeg, ondanks het aangename weer, en na een bezoek aan de Basiliek van Saint Quentin besloten we dat we genoeg gezien hadden. Het eerdere plan om twee nachten te blijven ging hiermee meteen van tafel.