Koeien en katten

We zijn vertrokken.

Terwijl de meeste vakantiegangers huiswaarts keren, is de vakantie voor ons begonnen. Met de nieuwe caravan, waarin nog altijd de op hoge toeren brommende koelkast. Nipt haalt hij bij de hoogste stand een acceptabele temperatuur. Het ziet er naar uit dat we een vegetarische vakantie tegemoet gaan. Ik moet er niet aan denken om er vlees in te bewaren.

Gelukkig heeft de dealer erkend dat de koelkast niet in orde is, en komt er een nieuwe. Daar hebben we nu natuurlijk niets aan, dus passen we de inkopen aan.

Na de tropische weken, zijn we vandaag onder een grijze wolkenlucht vertrokken. Een korte etappe, na zo’n 50 kilometer draaiden we op een boerderijcamping even buiten Axel de pootjes uit. Net op tijd, want het begon te regenen en het is nog nauwelijks droog geweest.

Axel, een stadje in Zeeuws Vlaanderen. Waar vroeger een enorme weekmarkt was en er busladingen Belgen kwamen om er goedkoop boodschappen te doen. Ik heb lange tijd in Axel gewoond, en kan me dat nog goed herinneren. Voor nu is het een tussenstop om mijn zoon, die er nog altijd woont, te bezoeken.

Onze camping bevindt zich tegenover monument “Het Poolse Kruis”, en draagt dezelfde naam. Het monument herdenkt vijfentwintig gevallen Poolse oorlogssoldaten die hielpen bij de bevrijding van de Zeeuwse plaats.

Het bezoek aan mijn zoon is niet zonder gevolgen gebleven. Hij heeft sinds kort een tweede kat in huis. Die is nog jong en speels, zo leuk. Nu snotterend en niezend terug in de caravan. Dat heet katten allergie.